Weblog Laurens Borst

Een lach en twee tranen

Een aantal uren nadat de provincie vorige week het verlossende woord had gesproken bezocht PODJ-studente Hanneke Chin-A-Fo de burelen van RTV Rijnmond. Haar verschijning bleef niet onopgemerkt bij sommige Rijnmond-redacteuren zoals mocht blijken uit sms-jes die ik daarover ontving. Zelfs een ingezonden mededeling op dit weblog ontbrak niet. Ik heb Hanneke gevraagd of ik haar verslag integraal op mijn weblog mocht zetten. En dat mocht. Voor iedereen, maar speciaal voor B. en M

Hasselblad

Willem Pekelder heeft me gistermiddag geinterviewd voor Het Parool. Het resultaat is waarschijnlijk volgende week (dinsdag) te lezen. Op verzoek van Willem werd het interview gehouden in de bar van het Bilderberg Parkhotel. Precies vier jaar geleden verscheen ik een etage hoger voor de sollicitatiecommissie van Radio Rijnmond met een baan als hoofdredacteur als resultaat. En zo was het circeltje gisteren weer even rond. De jonge Amsterdamse fotograaf die was meegekomen voor het plaatje bij het verhaal, wilde me buiten - voor het hotel - hebben. Hij pronkte met een grote camera waarvan ik vermoedde dat het een klassiek model was.

Spijker op de kop, en hij vertelde enthousiast over zijn onverwoestbare mechanische Hasselblad die toch veel mooiere foto's maakte dan die digitale zooi van tegenwoordig. Zeven foto's later liet de Hasselblad hem in de steeek. Er was geen beweging meer in te krijgen en geen foto meer mee te maken. D'r was iets vastgelopen en alleen de officiele dealer kon dat weer "resetten". Teleurgesteld pakte hij zijn boeltje weer in. Ik heb hem aangeboden om gratis nog een keer te poseren als dat nodig is. "Ik denk dat er wel een goeie tussen zit,"zei hij. We zullen het zien volgende week.

Opmerkelijk

Ivo doet 't nu vijf jaar!

Op 16 februari 1999 volgde Ivo Opstelten burgemeester Bram Peper op. Dat is deze maand dus precies vijf jaar geleden. Gefeliciteerd! Maar zijn we ook echt blij met 'm?

Hiep, Hiep, Hiep

Ik schrijf het liefst met vulpennen. Voor de leesbaarheid van mijn geschriften maakt het niet uit, een vulpen, balpen of potlood. Mijn handschrift blijft onleesbaar. Althans, voor anderen. Als linkshandige heb ik dat - net als veel andere slachtoffers - te danken aan die strenge jufs van vroeger van wie je nog een klap met de lineaal kreeg als je je "verkeerde" hand gebruikte. Als ik een persoonlijk briefje moet schrijven, print ik het uit van de computer en zet er zo netjes mogelijke "Beste of Lieve....." boven en onderteken ik met mijn handgeschreven naam. Het is niet anders. Voor mezelf houd ik dagelijks een schriftje bij met aantekeningen. De inhoud daarvan kan alleen ik dus lezen. "Nog voor mijn vijftigste verjaardag" wilde mijn broer mij op een mooi kado trakteren. Een blijvende herinnering aan die bijzondere leeftijd. Ik moest voor mezelf kiezen tussen een horloge of een vulpen.

Ik verzamel horloges uit de jaren zestig en zeventig en daar ben je nooit mee klaar. Dus het werd een vulpen. Een hele mooie. Een Mont Blanc Boheme, extra lang, medium punt. Bij de firma Akkerman in de Passage in Den Haag. Wat een prachtige collectie pennen hebben ze daar. Ik vond de winkel trouwens via internet. Leuke site als je van vulpennen houdt. Ik mag 'm zelfs een paar weken proberen. Pennen voor linkshandigen bestaan niet, maar de ene pen schrijft gewoon lekkerder dan de andere. Ik stop nu met tikken want ik wil nu even schrijven.

Afgebrand

De Volkskrant brandt in het mediakatern van 21 febr jl. vara-directeur Jeroen Soer tot de grond toe af.

Soer is op dit weblog vooral bekend als oud-directeur van RTV West. Uit het artikel in de Volkskrant blijkt dat Soer een spoor van (bijna) faillissementen op zijn inmiddels bezoedelde naam heeft staan. Ongelooflijk. Hoe zit het trouwens met die rechtzaak van de NVJ tegen Soer? Opvallend stil daarover.

Batman

Carnaval is aan mij absoluut niet besteed. Jackie daarentegen heeft zaterdagavond als Batman de lokale kroeg op stelten gezet. Daar werd het zogenaamde "boven-de-rivieren-carnaval" gevierd. Ik vind carnaval sowieso niks, maar hier in de Randstad spreken we in het algemeen zelfs over een slap aftreksel. De lol was er voor Jackie en haar kroegvrienden niet minder om. En waarom ook niet. Ieder zijn pretje. Helaas is de digitale camera in Parijs bij mijn oudste dochter Debbie die daar viert dat ze een jaar verkering heeft. We moeten het dus zonder foto's van Batman Jackie doen. Eigenlijk maar beter ook. Bijgaand label werd aan het begin van de avond bij de feestgangers omgehangen. Voor noodgevallen.

.....d'r staat een paard in de gang....o, o, een paard in de gang....!!!

Vuurdoop

Mijn vuurdoop als "praktijkdocent" aan de Postacademische Dagblad Opleiding Journalistiek zit erop. Het is spannend om te ontdekken hoe (snel) de omschakeling van praktijk naar theorie zich bij mij zou voltrekt. Ruim twintig studenten volgen de opleiding die bij elkaar acht maanden duurt. Eerst vijf maanden warmdraaien en daarna een stage van drie maanden bij een dagblad. De studenten zijn gemiddeld zo'n 27 jaar en hebben allemaal met succes een afgeronde universitaire studie gevolgd. Ze zijn erg gemotiveerd. Dat is ook niet helemaal onlogisch als je weet dat ze ieder vierduizend euro hebben betaald voor die acht maanden en dat ze in die periode geen tijd over hebben om nog wat bij te verdienen. Tijdens de opleiding wordt iedere dag een krant gemaakt en de studenten vormen met z'n allen de redactie. De praktijkdocenten zijn de "hoofdredacteur". De redactievergaderingen 's ochtends doen kwalitatief niet echt onder bij die van Rijnmond.
De overgang van radio naar de schrijvende journalistiek valt me ook reuze mee. De nieuwsselectie en onderwerpkeuze ontloopt elkaar niet echt. En hoewel ikde laatste jaren vooral bij de omroep heb gewerkt, komt mijn liefde voor het schrijven nu goed van pas. Mijn eerste dag bij de opleiding (woensdag) was ook de dag dat de provincie het besluit nam om Rijnmond definitief te steunen. Daar kon ik natuurlijk journalistiek niet om heen. Ook de informele kennismaking is deze week gelijk vlotjes van start gegaan met een gezamenlijk etentje in Bazar. En na afloop natuurlijk ook nog even doorgezakt in het (voormalig) journalistencafe "De Schouw" onder leiding van barlady Tineke Speksnijder.

Bouwen

Ik heb de redding van Rijnmond de laatste dagen niet echt bewust meegemaakt. Ben te druk met leuke nieuwe dingen, waarover binnenkort meer. Toch wil ik er op dit weblog nog wel wat over zeggen. Ik heb geen moment gevreesd voor de toekomst van Rijnmond. Ik geef toe: de provincie heeft de spanning er lang in weten te houden, maar de prijs om Rijnmond te laten verdwijnen was gewoon te hoog. Voor een opgelegde fusie heb ik op het laatst nog wel gevreesd. En dat gevaar is ook zeker niet geweken, begrijp ik als ik alle verhalen lees over het debat. Ik voorspel binnen vijf jaar een provinciale omroep met twee aparte redacties. En ach, waarom eigenlijk ook niet? 't Scheelt allicht iets in de kosten. Maar ja, waar komt dan het hoofdkantoor? Misschien dat Rotterdam en Den Haag het daar niet over eens kunnen worden. En waar twee honden vechten om een been......Delft misschien?
Voor mijn collega's ben ik blij dat de ellende voorlopig achter de rug is. Er kan weer gebouwd worden. Ik wens ze oprecht veel sterkte daarbij want er is flink wat afgebroken de laatste maanden. Praktisch de hele cultuuredactie is verdwenen. De bureauredactie is flink uitgedund. Uit betrouwbare bron hoor ik dat er plannen zijn om de columnisten in de ochtenduitzendingen wegens geldgebrek af te schaffen. Jammer, want die gaven Rijnmond nu juist z'n eigen smoel.Zelf kan ik nog niet luisteren en kijken naar Rijnmond. Dat ligt toch nog wat te gevoelig. Lang zal dat niet meer duren, want ik ben te nieuwsgierig.

Radio 2 is booming

Radio 2 is booming! Landelijk zijn ze volgens het luisteronderzoek met bijna 3% marktaandeel gestegen en staan ze nu voor het eerst boven Sky radio, dat zich nu niet meer de nr. 1 van Nederland kan blijven noemen. Maar hoe zit het in de regio Rijnmond? Is Radio Rijnmond nog steeds marktleider?

Uitdaging I

Binnenkort gaat er een nieuwe wereld voor me open. Die van het onderwijs. Tijdens mijn vakantie ben ik gevraagd om tot de zomer les te komen geven op de Postacademische Dagblad Opleiding Journalistiek (PDOJ) in Rotterdam. Samen met mijn oude leermeester van Het Vrije Volk, Hans Maas. Een boeiende uitdaging die ik graag heb aangenomen. De studenten moeten buitengewoon gemotiveerd zijn wil je er, na een afgeronde en lange universitaire studie, nog een cursusjaar journalistiek achteraan plakken. Ik heb begrepen dat we met 22 studenten iedere dag een eigen krant(je) gaan samenstellen. Dat moet lukken, dunkt me. Waar zullen we vandaag eens mee openen? Ik heb er zin in!

Suikerhartjes

Het is alweer een tijd geleden, maar ik herinner het me als de dag van gisteren. Ik maakte op een avond in de kroeg kennis met E. en mocht dezelfde nacht nog met haar het bed delen. Ik kende haar nauwelijks, zij mij ook niet, maar dat deed er ook niet echt toe. Ik beschouwde haar als een ware overwinning en kon mijn geluk niet op. We gingen naar haar huis. Het duurde niet lang of ze troonde me mee naar haar slaapkamer waar we de in de woonkamer aangevangen vrijpartij voort zouden zetten. Het bed was keurig opgemaakt met een fris opgeklopt dekbed. Ze trok het opzij en ik kon mijn ogen niet geloven. Het laken onder het dekbed bleek bezaaid met suikerhartjes. "Ik hou van je" , "Ik mis je zo" en meer van dat soort teksten. Tot mijn stomme verbazing dacht E. geen seconde na. Ze veegde alle hartjes van het bed en mompelde zoiets van: "Ja, mijn vriend is het weekend weg en hij wilde me zeker verrassen". Daarna trok ze me het bed op en vervolgde haar rituelen. De suikerhartjes wekten bij haar geen enkele emotie op. Bij mij was de uitwerking onmiskenbaar waarneembaar. Ik schrok van haar koele en nuchtere reactie. Het is die nacht ook niet meer echt goedgekomen. Waarom ik hier nu op kom? Gisteren ontving ik van Telfort een zakje met suikerhartjes voor Valentijnsdag. "Bel me", in plaats van "Ik mis je".

Ronnie, Sjonnie en Tonnie

Trap die Duitsers naar huis" wordt volgens mijn goede vriend Jack Kerklaan het EK-lied voor Portugal.

Jack zingt zelf mee als Tonnie, samen met twee andere Schiedammers: Ronnie en Sjonnie.
download en luister

Gesloten ....en weer open

Begin deze week nog een ongelooflijk writersblock op mijn weblog Beukboss. De donkere vormgeving van het log maakte me somber en alle inspiratie leek verdwenen. En dat na een geweldige vakantie op Curacao. Op de valreep van vrijdag de dertiende 2004 - daar kan ik ook niets aan doen - begin ik vandaag met laurensborst.NL. In een fris jasje en onder mijn eigen naam (ik ben tenslotte geen "boss" meer) pak ik de draad weer op. Veel zal er niet veranderen. Natuurlijk heeft mijn leven een nieuwe wending gekregen door alles wat er met me is gebeurd bij Radio Rijnmond. Mijn toekomst is onzeker, maar ik zie 'm als een grote uitdaging die me weer nieuwe kansen zal bieden. Nee, ik ben niet in de leer geweest bij Emiel Ratelband. Ik ben er gewoon van overtuigd dat verongelijkt mopperen contraproductief is.