Zelf denk ik genuanceerd over bijklussende journalisten en volgens mij zijn er ook goede regels op te stellen die de integriteit van de journalistiek niet in gevaar hoeven te brengen. Toch lijkt deze week onherstelbare schade aangericht met alle publicaties over mijn beroepsgroep die collectief te koop lijkt.
Feit is dat de meeste journalisten helemaal niet schnabbelen. Je zou ze de werkmieren kunnen noemen. Vaak harde werkers met een modaal inkomen. Dan heb je een groep integere bijverdieners. Ze doen af en toe een klusje (vaak voor gemeenten en organisaties) en vragen daarvoor netjes toestemming aan hun hoofdredacteur. Het mes snijdt bij deze groep aan twee kanten. Ze doen maatschappelijke kennis op, breiden hun netwerk uit en verdienen ook nog een extraatje. Zeker als er geen sprake is van struktureel werk bij een opdrachtgever, zie ik hier geen gevaar in. Je zou hierbij nog kunnen overwegen om de "verhuur" van zo'n journalist via de werkgever te laten lopen. Die mag provisie inhouden waar ook anderen (werkmieren) in kunnen delen. Tenslotte dankt een journalist zo'n klus vaak aan zijn bekendheid via het medium waar hij werkt.
Dan blijven er twee groepen klussende "journalisten" over. Allereerst collega's die meestal fulltime in vaste dienst zijn bij een krant of omroep en die struktureel bijklussen zonder toestemming van hoofdredacteur (bijvooorbeeld Gijs Wanders) . Hier is geen discussie over mogelijk. Onacceptabel. Nieuwe richtlijnen zouden dat nog eens moeten bekrachtigen.
Als laatste groep blijven dan de freelancers over. Deze "collega's" zijn bij uitstek geschikt om mediatrainingen te geven, ondernemingscongressen voor te zitten, communicatieadviezen te geven etc. Er is genoeg te doen op dat gebied. Maar als ze dat doen, moet het "echte" journalistieke werk voor hen worden geminimaliseerd. Zeker als ze gezichtsbepalend zijn en met hun kop op de TV verschijnen. Zulke freelancers (bijvoorbeeld Victor de Coninck) zijn in mijn ogen niet geloofwaardig als presentator van een onafhankelijk nieuwsprogramma en tasten de integriteit ervan aan. Door hen zou hooguit achter de schermen journalistiek werk gedaan kunnen worden onder supervisie van een (onafhankelijke) eind- of hoofdredacteur.
Daar ligt dus vooral een taak voor de opdrachtgever (krant / omroep) die dat in de gaten houdt en in een contrakt ontbindende voorwaarden opneemt voor het geval er toch op een verkeerde manier wordt bijgeklust.
Een bijzondere groep zijn dan nog de parttimers. Bijvoorbeeld iemand die 25 uur in vaste dienst is bij een omroep. Is het deze medewerker toegestaan om de andere 15 uur commerciele klussen te doen? Heeft een werkgever iets te zeggen over die uren? Ik weet niet hoe dat juridisch zit, maar ik vind ook dat deze groep moet kiezen. Of je doet honderd procent journalistiek werk (met eventueel af en toe een goedgekeurd klusje) of je zoekt een baan in het commerciele communicatie-circuit.
Reacties