« oktober 2004 | Hoofdmenu | december 2004 »

dinsdag 30 november 2004

UPC afl. 5

Phoneboothcover_1

Vandaag voor de derde keer opnieuw vergeefs gewacht op de monteur van UPC. Bij de klantenservice kunnen ze er niet warm of koud van worden.
"Moet ik voor u een nieuwe afspraak maken?", wordt me gevraagd alsof er werkelijk niets is gebeurd.
"Nou nee", antwoord ik, "tenzij ik een vast persoon van UPC als aanspreekpunt krijg toegewezen. Met een rechtstreeks telefoonnummer".
Maar deze vorm van VIP-behandeling voor gefrustreerde klanten kent UPC niet. Sterker nog, als ik toch nog UPC digitale telefonie wil, dan moet ik opnieuw allerlei formulieren invullen omdat ik anders mijn huidige KPN-nummer niet "mee kan nemen" naar UPC. Deze zogenaamde nummerportering was alleen geregeld voor de eerste geplande aansluitdag.
Misschien is het maar beter ook zo. Een bedrijf dat zo slordig omspringt met nieuwe klanten, zal bestaande klanten al helemaal slecht behandelen, lijkt me.
Mijn digitale telefoon-avontuur bij UPC heeft me nog wel 75 euro opgeleverd, want ook vandaag krijg ik weer 25 euro genoegdoening voor geleden schade.

UPC aflevering 4
UPC aflevering 3
UPC aflevering 2
UPC aflevering 1

Lees meer "UPC afl. 5" »

maandag 29 november 2004

UPC afl. 4

UPC heeft vandaag weer verstek laten gaan. Ook vanochtend geen monteur gezien ondanks een nieuwe afspraak. En dat leverde me dus weer 25 euro compensatie op. Zo word ik dus slapende rijk van UPC.
Morgen een derde kans om de digitale telefonie op de Beukelsdijk tot leven te laten komen. Driemaal scheepsrecht?

UPC aflevering 3
UPC aflevering 2
UPC aflevering 1

Lees meer "UPC afl. 4" »

vrijdag 26 november 2004

UPC afl. 3

Gigaset

Ik heb in aflevering 2 beloofd verslag te blijven doen van mijn ervaringen met de digitale telefonie van UPC. Vandaag is de grote dag: Mijn KPN-abonnement wordt omgezet in eentje van UPC. De monteur komt langs tussen 08.00 en 13.00 uur om de overgang technisch uit te voeren.
Rond tien uur wordt aangebeld door een man die met een gebruikte parkeerkraskaart in zijn hand staat te wapperen. Met zo'n kaart (beperkte oplage) kunnen bewoners hun familie en vrienden tegen een lager tarief dan normaal voor de deur laten parkeren. Anders houd je geen vrienden meer over, nietwaar.
Hij vraagt aan mij hoe hij aan zo'n kaart kan komen. Ik ben nogal verbaasd omdat pal voor de deur een werkende parkeerautomaat staat. Ik hoef toch niet te betalen voor het parkeren van een UPC-auto?
Maar ik wil de dag goed beginnen, dus ik geef de monteur een van mijn kraskaarten. Daarmee kan hij desnoods een halve dag parkeren. Even later staat een vriendelijke monteur bij mij in de gang.
Maar al snel blijkt dat hij niets afweet van de gratis telefoon (zie aflevering 1 + 2) die vandaag ook aangesloten moet worden. Ik begin nattigheid te voelen. Als de monteur zegt dat de telefoon "volgende week" komt, zeg ik dat ik iets anders heb afgesproken met UPC. Niks volgende week.
Er volgt een voor mij onverstaanbaar telefoontje tussen de monteur en zijn baas. Tenminste, ik vermoed dat het zijn baas is, want de conversatie gaat van begin tot eind in het Turks.
Na afloop van het gesprek meldt de monteur dat vanmiddag een andere monteur komt met een telefoon. Ik baal, want ik heb dan een paar afspraken die ik nu moet afzeggen.
De monteur vertrekt weer in, naar ik nu pas zie, een gammele auto die nog geen vijf minuten voor de deur geparkeerd heeft gestaan met mijn kostbare kraskaart.
Rond half een gaat opnieuw de bel. "Goedemiddag", zegt een man met onmiskenbaar Brabants accent, "ik ben van UPC."
"U bent lekker snel gekomen. Ik had al op het ergste gerekend", zeg ik blij. "U komt de telefoon aansluiten!".
"Aansluiten? Nee hoor. Ik ben controleur bij UPC. Ik kom kijken of de aansluiting vanmorgen naar wens is gegaan."
Ik schiet in de lach. Nee, dit gaat vandaag echt niet meer goedkomen, denk ik. "Er valt niets te controleren", zeg ik en ik leg hem uit wat er is gebeurd. Verder vraag ik hem te checken of er inderdaad nog een andere monteur komt vanmiddag.
De controleur van UPC pleegt twee belletjes en vertelt me met een buitengewoon grote stelligheid dat de monteur van vanmorgen over een uurtje of twee terugkomt. Met een gratis telefoon. "Hij maakt nu nog een andere klus af en gaat dan de telefoon ophalen in het magazijn in Ridderkerk. Dan komt hij gelijk naar u toe", aldus de controleur.
Ik krijg weer vertrouwen. Z'n controleur is tenslotte niet zomaar controleur geworden. Dan moet je toch iets in je mars hebben. Gaat het toch nog goedkomen.
Niet dus!
Om half zes bel ik UPC. Een geduldige mevrouw hoort me aan en zegt dat ik nog tot zes uur moet wachten. Na zessen kan er pas geklaagd worden. Tot die tijd kan de monteur nog komen.
Ik zeg dat ik het een beetje heb gehad met UPC. "Ik begrijp het", zegt ze, "ik ook".
"Voor die opmerking kunt u ontslagen worden", reageer ik verbaasd.
"Weet ik, maar het lucht op."
Om kwart over zes bel ik opnieuw met UPC. Tien minuten in de wacht. Eindelijk contact en dan plotseling tuut-tuut-tuut, weg verbinding.
Half zeven weer gebeld. Tien minuten in de wacht. Ik ben inmiddels murf. Opnieuw contact. Mijn klacht wordt genoteerd. We maken een nieuwe afspraak. (moet ik dat eigenlijk wel doen?)
Ik word tot slot verwezen naar een ander nummer van UPC. "Als u dat belt kunt u een klacht indienen en krijgt u een vergoeding voor al uw ellende. U kunt nog tot zeven uur terecht"
Benieuwd bel ik 0900-1580. "Vervelend voor u," zegt de zoveelste UPC-medewerker van vandaag. "U heeft recht op 25 euro genoegdoening".
Die incasseren we dan maar.
Wordt ongetwijfeld vervolgd.

UPC aflevering 2
UPC aflevering 1

zondag 21 november 2004

Makkelijk te vinden

Parkeren_3

Bovenstaande advertentie - of variaties erop - tref ik regelmatig aan op prominente plekken in het Algemeen Dagblad en het Rotterdams Dagblad. Meestal op zaterdag. Een paar weken terug ging het specifiek over parkeren en mobiel betalen. Net zoals nu bracht de in de advertentie vermelde link "Kijk op www.rotterdam.nl/parkeren" mij nergens. Een dode URL.
Weggegooid geld dus, die advertenties. En dan durven ze nog te schrijven: "Voortaan makkelijk te vinden op Internet".

update maandag 22-11 13.30 uur: De dode link is moeizaam tot leven gekomen. Deze link brengt je er ook, maar sneller.

zaterdag 20 november 2004

UPC afl. 2

Upclogo_1

Een week of vier geleden schreef ik op dit weblog een artikeltje over een misleidende campagne van UPC om mensen over te halen om aan de digitale (kabel)telefonie te gaan. De eerste 750 aanmeldingen zouden worden beloond met een Siemens telefoon t.w.v. ongeveer 150 euro. Alleen wil UPC bij de aanmelding niet vertellen of de telefoons er nog zijn. Reden voor mij om er van af te zien.
Nou dat heb ik geweten.
Sinds mijn laatste telefoontje met UPC en het eerder genoemde (goedgelezen) stukje op mijn weblog, ben ik min of meer telefonisch gestalkt door medewerkers van UPC.
Iedere keer legde ik geduldig uit dat ik best van KPN naar UPC wilde overschakelen, maar dat die telefoon een voorwaarde was. Te meer omdat ik anders geen nummerherkenning meer zou hebben. (UPC werkt met een ander systeem van nummerherkenning dan KPN. Mijn huidige telefoon is ongeschikt voor UPC)
Dus vroeg ik iedere keer of de aanbieding met de gratis telefoon nog geldig was. "Ja, de aanbieding geldt nog steeds", was steevast het antwoord, "maar ik weet niet of de telefoons er nog zijn", kwam er dan gelijk achteraan.
Tot er op een avond een jongeman belde die me garandeerde dat ik een gratis telefoon zou krijgen. Maar pas na mijn "Try and Buy" proefmaand. En ik kreeg niets zwart op wit over die telefoon. Dus de kans bestond dat ik na een maandje proefbellen uiteindelijk met lege handen aan een UPC-abonnement vastzat.
Ik bedankte voor de eer en vertelde de vriendelijke medewerker dat ik dan maar gewoon bij KPN bleef.
Een paar dagen later belde dezelfde kennelijk behoorlijk vasthoudende jongeman weer. Met triomf in zijn stem meldde hij: "U krijgt uw gratis telefoon direct bij de aansluiting. Deal?"
Ik was perplex en heb ja gezegd. Deze week wordt het boeltje aangesloten. Ik zal over een tijdje verslag doen van mijn ervaringen met UPC digitale telefonie.

Oranje en rode polsbandjes

Roodbandje

Met stijgende verbazing heb ik kennis genomen van de komst van oranje en rode polsbandjes. Wie straks een oranje bandje draagt toont daarmee dat hij voor iedereen respect (Respect2All) heeft en wie een rode draagt is tegen geweld (Band Tegen Geweld). Volgende week zijn de bandjes al te koop voor 1 euro per stuk. (60 cent naar goed doel)
Dit gaat me allemaal een beetje te ver. Dat gele Livestrong bandje was tenmiste nog een origineel idee. Natuurlijk ben ik tegen geweld en voor een samenleving waar respect een groot goed is. Maar daar hoef je toch geen polsbandje voor te dragen. Ik kan zo nog honderd onderwerpen bedenken die ieders sympathie hebben. Die bandjes kunnen straks ook het tegenovergestelde bereiken. Dan lopen moslims met groene bandjes, christenen met paarse en alleen de niet-gelovigen dragen dan nog de gele bandjes van Livestrong.
Kappen met dus met die bandjes. Onder de leus: alleen geel is origineel!

Lees meer "Oranje en rode polsbandjes" »

Gele polsbandjes

Yellow_band_b

Na twee maanden wachten op mijn internetbestelling in Amerika, arriveerden deze week in huize Borst veertig gele Livestrong-polsbandjes. Twintig grote en twintig kleine. Min of meer in opdracht van mijn twee dochters gekocht. De bandjes zijn in korte tijd een rage geworden onder bekende en minder bekende Nederlanders. Het is een wereldwijd initiatief van wielrenner Lance Armstrong en de opbrengst van de bandjes (1 dollar per stuk) komt ten goede aan de kankerbestrijding.
Op het ogenblik maken mijn dochters zich populair bij hun vrienden en vriendinnen, want de bandjes zijn schaars in Nederland. Ze geven ze weg of verkopen ze tegen kostprijs. Via Ebay en andere veilingsites verkopen "slimmeriken" de postbandjes voor tussen de vijf en tien euro. Lijkt me niet echt de bedoeling. tenzij ze hun winst aan een goed doel overmaken.
Zelf ben ik nu ook aan de gele polsband. Van mij hoeft het eigenlijk niet zo, maar mijn dochters vinden het zo "cool". En welke vader wil er nu niet "cool" zijn voor zijn meiden?

Lees meer "Gele polsbandjes" »

dinsdag 16 november 2004

Poll 2004

Peiling

Zoals het er nu uitziet vinden de meeste mensen op mijn weblog 2004 geen topjaar. Zie bovenstaande tussenstand van mijn eigen poll. Meer dan zeventig procent is ontevreden of hoopt dat het beter wordt. Er kan nog worden gestemd tot en met 31 december 2004.

Lees meer "Poll 2004" »

maandag 15 november 2004

Grootste Nederlander

Fortuyn3

De stemmen zijn geteld. En om met Jacobina Geel te spreken: Met Fortuyn heeft zeker niet de Grootste Nederlander aller Tijden gewonnen. Maar het is wel het zoveelste signaal van onvrede dat veel Nederlanders met hun stemgedrag hebben afgegeven.

update 16 november 18.00 uur: Volgens dit persbericht van de KRO heeft Willem van Oranje uiteindelijk meer stemmen gekregen dan Fortuyn. Een schrale troost.

Miss America

Missamerica_3

Als eindredacteur van het RTL-nieuws ('94-'99) heb ik vaak overlegd met Max Westerman. Max in New York en ik in Hilversum. Tijdens de Republikeinse conventie in 1996 heb ik ruim een week dagelijks met hem samengewerkt in San Diego. Vooral in Amerika heb ik gezien wat een enorme harde werker Max is. Hij eist veel van zichzelf, maar ook van zijn producenten, cameramensen en technici. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zelf met Max een aanvaring heb gehad. Misschien een keertje aan de telefoon, maar zeker niet die week in San Diego. Ik mocht Max en Max mocht mij.
Ik heb Max weleens woedend meegemaakt. Een paar seconden voordat hij in de uitzending moest, werkte de verbinding nog niet goed. Vanaf het dak van het CBS-gebouw brieste hij met een rood aangelopen gezicht tegen zijn Amerikaanse cameraman dat hij "immediately the satellite company" moest bellen, om een seconde later (de verbinding deed het inmiddels) met een brede glimlach bij de kijkers thuis op het scherm te verschijnen en het laatste nieuws te vertellen.
Ik bewonder Max. Hij is een vakman en maakt al jaren de leukste reportages vanuit New York.
Dit weekend heb ik de roman "Miss America" gelezen van Nathalie Huigsloot. Nathalie is in de eerste plaats televisiemaakster en dan pas schrijfster. Dat merk je, het boek is niet bepaald een literair hoogstandje. Nathalie heeft als tv-maakster o.a. voor Theo van Gogh, Pieter Storms en Beau van Erven Dorens gewerkt. En ook voor Max Westerman.
De roman gaat over haar werk en een ongelukkige liefde (Jasper) in New York. Max Westerman heet in haar boek Lex Oosterboer en om de paar bladzijden krijgt hij van Nathalie onderuit de zak. Lex is een tiran waar niet mee te werken valt. Een klootzak pur sang.
Het boek stelt literair dus niet zoveel voor, maar ik heb er wel vaak om moeten lachen. Max is voor Nathalie kennelijk een onuitputtelijke inspiratiebron geweest voor grappige anekdotes.
Ik heb begrepen dat Max woest is op Nathalie. In de Volkskrant meldt de leiding van RTL-nieuws: "Nathalie Huigsloot heeft moeite om fictie en feiten uit elkaar te houden. In de stukken van het boek dat we gelezen hebben herkennen we Max Westerman absoluut niet. Dit is zeer vervelend voor hem. Zij exploiteert de beroemdheid van Max. Ze gebruikt hem om haar boekje te verkopen om er voor te zorgen dat de media zo veel mogelijk aandacht aan haar besteden. Het is zonde om hier nog meer woorden aan vuil te maken dan we nu doen"

Bovenstaande reactie lijkt me wat overdreven. Het is en blijft een roman. Fictie!

zie ook dutchmedia.web-log.nl
luister naar Nathalie bij Spijkers met Koppen - (vanaf 1:42:30)

Lees meer "Miss America" »

dinsdag 9 november 2004

Nieuws van dichtbij

Ik zag en hoorde zojuist op het NOS Journaal van 20.00 uur dat er gisteravond een poging tot brandstichting is geweest bij de Poolse Kerk aan de Mathenesserdijk in Rotterdam. Volgens mij staat daar helemaal geen Poolse Kerk. En op de bijbehorende beelden zag ik de Poolse Kerk aan de Jachthuisstraat / Beukelsdijk. De kerk waar ik al vijftien jaar tegenover woon.
Deze kerk dus:

Poolse_kerk


De foto is afkomstig van een webcam die ik tot een half jaar geleden op de voorkant van de kerk had gericht. Ik heb honderden van deze afbeeldingen in mijn archief. Een half jaar eerder en ik had de brandstichters op de kiek gehad.

De redacteur van het NOS-journaal had onderstaand ANP-tje met het juiste adres van de Poolse Kerk kennelijk even over het hoofd gezien.

TERREUR NEDERLAND

Poging tot brandstichting twee kerken Rotterdam (2)

N i e u w bericht, meer informatie en juiste adres kerk:
jagthuisstraat in plaats van Mathenesserdijk

ROTTERDAM (ANP) - Onbekenden hebben maandagavond en in de nacht van
maandag op dinsdag geprobeerd brand te stichten bij twee kerken in
Rotterdam. Zowel bij een christelijke gebedsruimte aan De
Bruijnstraat als een kerk aan de Jagthuisstraat bleef de schade
beperkt tot zwartgeblakerde deuren. De twee kerken staan dichtbij
elkaar in Rotterdam-West.
Volgens de politie ontdekten buurtbewoners op tijd de
aangestoken tijdschriften bij de gebedsruimte aan De Bruijnstraat
en blusten het vuur. Hierdoor bleef de schade beperkt. Tegen de
zijkant van het gebouw aan de Jagthuisstraat was geprobeerd brand
te stichten met een brandbare vloeistof. Toen de politie ter plekke
kwam, was het vuur al gedoofd.

Het ANP-bericht is volgens mij niet helemaal juist. Zondagavond rond half zeven (en dus niet maandagavond) werd onze avondmaaltijd wreed verstoord door de loeiende sirenes van een brandweerauto. Nu wonen we vlakbij een brandweerkazerne dus die sirenes horen we bijna dagelijks. Maar ditmaal stopte de brandweerauto praktisch bij ons voor de deur. Even later stopte ook een politieauto. Van hectiek, laat staan paniek was geen sprake. Bluswerkzaamheden kon ik niet waarnemen en nog geen tien minuten later waren brandweer en politie weer verdwenen en keerde de zondagsrust weer terug op de Beukelsdijk.

Naar nu blijkt was hier dus sprake van een poging tot brandstichting. Maandagavond heb ik geen brandweer gezien, dus politie of ANP zullen zich wel een dag vergist hebben. Wel vreemd dat er nauwelijks sporenonderzoek is gedaan. En zo zit je - zonder dat je het eigenlijk in de gaten hebt - bovenop landelijke nieuws.

maandag 8 november 2004

Verward

De brute moord op Theo van Gogh heeft meer impact op me gehad dan ik zelf had verwacht. Ik voel me verward. Ik heb de afgelopen dagen honderden reacties op de moord gelezen in kranten, tijdschriften en op internet. Tientallen “deskundigen” verdrongen elkaar op radio en tv om hun zegje te kunnen doen. En nog weet ik niets.
Een eensluidende conclusie kan niet worden getrokken uit al die meningen en gevoelens. Komt het ooit nog goed tussen de oude en nieuwe Nederlanders. Brengt deze moord ons uiteindelijk dichter bij elkaar? Of zijn we verder van elkaar verwijderd dan ooit?
Zeker is dat we met elkaar verder moeten. Op de lange termijn lost ieder probleem vanzelf op. Soms gewoon door de factor tijd, soms geforceerd, door bijvoorbeeld een oorlog. In de 22ste eeuw lachen ze om ons gestuntel.
Maar ik ben vijftig. De 22ste eeuw is aan mij niet besteed. Ik wil de rest van mijn leven die spanning niet meemaken. Maar ik zie de oplossing niet zolang links- en rechts extremisten, fundamentalisten, terroristen en godsdienstwaanzinnigen hun stempel proberen te drukken op wat er in deze wereld gebeurt. En daarom zal ik nog wel een tijdje verward blijven.

Lees meer "Verward" »

dinsdag 2 november 2004

Political Bohemian Rhapsody

Rapsody

Verbijsterd!

Van_gogh_1

(mediaplayer)

Van_gogh_4

(quicktime player)

Lees meer "Verbijsterd!" »

Abonneer RSS

Zoek

  • Google

    hele web
    deze site

Fun





  • abonnement per e-mail?

    Service van FeedBurner

  • Laurens Borst