Journaaljaren

Het is vandaag op de kop af een jaar geleden dat ik te horen kreeg dat er voor mij geen plaats meer was in de herberg die Radio Rijnmond heet. In de eerste maanden daarna heb ik mijn weblog (Beukboss) gebruikt om ook " mijn verhaal" over mijn vertrek als hoofdredacteur naar buiten te brengen. Frustraties heb ik daarbij niet altijd kunnen onderdrukken. En ook nu heb ik nog steeds forse kritiek op het toenmalige bestuur dat mij op laffe wijze geslachtofferd heeft om boze provinciale politici gunstig te stemmen.
Toch ben ik inmiddels meer met mijn toekomst bezig, dan met mijn verleden. En dat is maar beter ook, want niets is erger dan gefrustreerde en verbitterde mensen.
En zo denkt Nico Haasbroek er ook over.
Want het is vandaag niet alleen een jaar geleden dat ik Rijnmond vaarwel heb moeten zeggen, vandaag verscheen een boek van Nico, die een aantal jaren geleden ook gedwongen moest opstappen als hoofdredacteur van het NOS-journaal.
Ik heb Nico vijf jaar (1983 - 1988) van dichtbij meegemaakt toen hij hoofdredacteur van Radio Rijnmond was. Het was wat mij betreft een haat-liefde verhouding tussen Nico en mij. Ik bewonderde Nico om zijn journalistieke creativiteit en humor, maar zijn managementkwaliteiten staken daar destijds helaas schril bij af. Toen ik na vijf jaar bij Rijnmond vertrok om samen met de directeur van Radio Rijnmond, Henk Tiesma, Stads TV Rotterdam op te zetten, bekoelde mijn relatie met Nico definitief.
In zijn boek "Journaaljaren" analyseert Nico, zo lees ik op de achterkant, op (zelf)kritische wijze zijn functioneren bij het NOS-journaal en het conflict dat uiteindelijk tot zijn vertrek leidde.
"Journaaljaren" ligt deze week op mijn nachtkastje.

Oud Radio Rijnmond collega Martin Volder schrijft op zijn weblog ook over het boek van Nico.
En mediablog ook