Brand Poolse kerk
Ruim een week geleden sloegen vlammen uit de ramen van de Poolse Kerk bij mij aan de overkant. Jackie en ik gingen net de deur uit voor een etentje toen we recht in de vlammenzee keken. Bijna niemand had nog in de gaten dat de kerk in brand stond. Omstanders waren er nauwelijks en het verkeer op de Beukelsdijk raasde zoals altijd met veel te hoge snelheid langs het gebouw om de brand waar te nemen. Ik belde 112. Daar was de brand al bekend. De brandweerkazerne aan het Kleinpolderplein is dichtbij en een paar minuten later arriveerden twee brandweerauto's, waaronder een ladderwagen. Tien minuten later was de brand geblust. Geen gewonden. Een deel van het interieur verwoest en vooral veel rookschade. De kop in het Rotterdams dagblad van de volgende ochtend "Brand verwoest Poolse kerk in Rotterdam-west" was zwaar overtrokken.
Voor de Poolse kerkgemeenschap was het driemaal scheepsrecht. Na de moord op Theo van Gogh was de kerk twee keer doelwit van brandstichters. Eén brandje haalde zelfs het NOS-journaal. De schade viel mee; alleen een enigszins geblakerde zijdeur. De daders zijn nooit gevonden.
Begin deze week meldde de politie in haar rapport dat er bij de laatste brand in de Poolse Kerk geen sprake was van brandstichting. Uit onderzoek was gebleken dat de brand door een technisch euvel was veroorzaakt.
De omwonenden (onderwie ik zelf) slaakten een zucht van verlichting: er was geen sprake van opzet. Er worden nog geen godsdienstoorlogen uitgevochten in onze wijk.
Een paar dagen later heeft een student van de Postacademsiche Dagblad Opleiding Journalistiek contact met de secretaris van het Poolse kerkbestuur. Die beweert dat de brand wel degelijk is aangestoken.
Ik hoop dat hij ongelijk heeft.
Bij het googlelen op "Poolse kerk" kwam ik onderstaand verhaal tegen van de hand van Leefbaar Rotterdam-fractievoorzitter Ronald Sorensen. Hij heeft in het danszaaltje van de kerk (danszaaltje?) zijn huidige vrouw leren kennen. Dat schept pas een band met de kerk. "Brandstichting", zegt Sorensen stellig.
24/01/2005
risico objecten
De kerk op de hoek van de Beukelsdijk en de Jagerstraat heeft voor mij een speciale betekenis. In het danszaaltje kreeg ik verkering met mijn huidige vrouw en op de hoek spraken we af, omdat ik – met mijn Rolling Stones kapsel – haar niet thuis mocht afhalen.
Ik heb er de eerste mis bijgewoond en weet nog dat ik het eigenlijk een beetje teveel “poespas” vond.
Toch was het geen probleem dat ik als latent protestantse jongen naar zo’n mis ging. Waarom vrijheid, blijheid was het motto in de periode van ontzuiling. Langzaam ging de ontworsteling van de verzuiling wel en in het onderwijs en de publieke omroep is het eigenlijk nooit gelukt.
Bij de kerk is afgelopen weken drie keer brand gesticht en de derde keer is het gelukt. De politie ter plaatse ontkent uiteraard nog dat het om brandstichting gaat maar misschien is de “molotovcocktail”, die de tweede keer geworpen is een indicatie.
De agent scheen in het Rijnmond journaal niet echt verwonderd, immers “alle kerken zijn risico objecten”meldde hij terloops.
Zo is het dus anno 2005 . In het land waar religieuze verdraagzaamheid is ontwikkeld, het land dat haar oorsprong vond in een opstand tegen religieuze tirannie, in dat land zijn kerken, gebedshuizen dus risico objecten geworden.
Ik heb het al eerder gezegd, we zijn 500 jaar in onze beschaving teruggeworpen of liever onze beschaving wordt bedreigd door mensen die het eeuwen terug willen werpen; dertien om precies te zijn.
Zelfs Bos schijnt nu het gevaar in te zien, terwijl schreeuwen om een boekverbod (Rabbah Groen-Links) , het verbieden van een toneelstuk toch al aardige indicaties moeten zijn geweest. De linkse kerk heeft zich in die tijd nogal geroerd tegen die arme Pim na de publicatie van zijn boekje: tegen de islamisering van Nederland (wat zag hij het toch scherp en wat had hij toch gelijk) en de reactie op het Volkskrant artikel, waarin stond dat de islam een achterlijke cultuur is maakte het slechtste in de fatsoenrakkers los. Racist en fascist waren de meest geijkte termen, die zonder enig pardon en kennis van zaken gebezigd werden. Nooit werd er vanuit gegaan dat het hier oprechte angst en waarschuwingen gold. In de meeste linkse kringen wil men er nog steeds niet aan.
Nu de kern van mijn betoog. Wat zijn eigenlijk de kenmerken van fascisme, dat politiek stelsel waarmee links haar tegenstanders zo graag mee associeert ?
De kern zit ‘m in het veronderstellen dat niet alle mensen gelijkwaardig zijn. Waardevolle (gelovigen) en waardeloze mensen (ongelovigen) De waardevollen hebben het recht de waardelozen te gebruiken en monddood te houden door middel van geweld (moord), straatterreur, censuur, intimidatie etc. Alles is geoorloofd om de waardevollen de kans te geven de waardelozen te knechten en zelfs te elimineren. Geweld het middel om dit te doen wordt derhalve in fascistische kringen bejubeld en aangemoedigd. Het middel om te selecteren bij uitstek. De Duitse variant van het fascisme voegde er nog racistische elementen zoals antisemitisme aan toe.
In de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw grepen de fascisten door straatterreur en massamanipulatie de macht en kijk nu eens wat er geprobeerd wordt. Als we niet oppassen, gaat de geschiedenis zich herhalen.
Straatterreur, censuur, politieke moord en nieuw antisemitisme hebben hun intrede gedaan. Men is nog steeds niet wakker, nog steeds kan de fout niet ingezien worden. Het sluimert wel, het historisch besef, dat de geschiedenis zich niet mag herhalen. Zelfs in zgn.kwaliteitskranten verschijnen waarschuwende stukjes, die dan de volgende editie door de zittende linkse partij-ideologen weer onderuit gehaald worden onder het mom”wij hebben altijd gelijk dus nu ook”.
Ik denk dat het in brand steken van de Poolse kerk geen incident is maar een uiting van het (reli) fascistische geweld, waarvan ons helaas nog veel te wachten staat. In het zelfde kader moet het hinderen van ambulance personeel gezien worden. Het bagatelliseren van het probleem en het veroordelen van de boodschappers door links is levensgevaarlijk. Het doet me denken aan een gedicht ten tijde van de opkomst van het nazisme in Duitsland (toen brandden de synagogen!) rond ging.
Ik heb niet geprotesteerd toen de Joden werden opgehaald, ik heb niet geprotesteerd toen de communisten werden opgehaald, ik heb niet geprotesteerd toen de socialisten werden opgekaald, ik heb niet geprotesteerd toen de conservatieven werden opgehaald en toen ze mij kwamen ophalen was er niemand meer die kon protesteren!


Reacties