Nieuw paspoort

Mijn paspoort is al ruim een maand verlopen. De gemeente Rotterdam had me daar eind vorig jaar al in een brief op geattendeerd. Vandaag staat in mijn agenda een uurtje gereserveerd om daar wat aan te veranderen. Volgens de brief kan ik o.a. in de deelgemeente Noord terecht om een nieuw paspoort aan te vragen. De openingstijden staan er keurig bij: van 09.00 tot 15.00 uur.

Net na het middaguur meld ik me bij de receptie van de deelgemeente. Aan de valse blik van de ambtenaar zie ik al gelijk dat er iets loos is.
"We zijn gesloten", kraait ze op triomfantelijke toon.
Zeker lunchpauze, denk ik nog argeloos. "Tot hoelaat?",vraag ik.
"We gaan niet meer open vandaag. Voor een paspoort kunt u naar het stadhuis gaan."
IK ben verbaasd.
"Maar in de brief van de gemeente staat dat u tot drie uur open bent vanmiddag", werp ik tegen. Hoofdschuddend reageert ze: "Ziekte hè"
Verbouwereerd druip ik af. De griepepidemie moet daar in Noord op een verschrikkelijke manier hebben toegeslagen, dat kan niet anders.
Op naar het stadhuis. Waar een giga-rij staat. Na drie kwartier van zuchtende mensen en huilende babies, bereik ik de receptie. Ik vertel de vriendelijke blondine van mijn vergeefse bezoek aan de deelgemeente Noord.
"Ja, dat flikken die deelgemeentes wel vaker", zegt ze. "Ik dacht al, wat is het druk. Wij werken hier altijd door. Ook al zijn er zieken. Dan moeten we gewoon wat harder werken. Zal ik u een klachtenformulier geven? U heeft toch tijd genoeg om in te vullen. Want voorlopig bent u nog niet aan de beurt. Levert u het formulier straks maar bij mij in. Dan zorg ik dat het op de juiste plaats terecht komt."
Het klikt tussen de blondine en mij. Wij begrijpen elkaar.