Flits, Flits

   

                               

"Heb jij ook van die dagen dat alles fout gaat?" vraagt collega Jasmijn.
Ik antwoord ontkennend. In mijn leven komt dat soort gebeurtenissen meestal redelijk gedoseerd.
Een paar uurtjes later rijd ik in mijn auto naar huis. Flits, flits, zie ik in mijn spiegeltje. Ik reed absoluut door groen, maar de flitspaal bij het stoplicht registreert kennelijk ook snelheidsovertreders. Ik reed twintig kilometer te hard, dus dat is balen.
Vijf minuten verderop probeert een asociale automobilist me bij het "ritsen" te snijden. Nog chagrijnig van het flitsen, laat ik hem er niet tussen. Tweehonderd meter verderop haalt hij me met 100 binnen de bebouwde kom in, trapt daarna op zijn rem, zet zijn auto stil en stapt uit. Op veilige afstand aanschouw ik een druk gebarende en schreeuwende man die op mijn auto afloopt. Ik sluit mijn portieren en geef gas. Met een flinke boog probeer ik om hem heen te rijden. Bij het voorbijrijden trapt hij tegen mijn auto. Ik rijd door en zorg ervoor dat ik niet door deze dwaas gevolgd kan worden. Als ik mijn auto even later thuis parkeer, zie ik een flinke deuk in en een schoenafdruk op een van de deuren.
De behoefte aan een stevige borrel begint zich aan me op te dringen. Als ik mijn huis binnenkom, ruik ik een smerige grondlucht. Het zal toch niet.
Ik open de deur naar de kelder en doe het licht aan. Ik kijk in een zwart gat. Door de hevige regenval van de afgelopen avond staat er bijna een meter water in de kelder. Nu wordt het dus echt tijd voor een borrel.
Even later grijp ik mis op de plek in de ijskast waar de Ketel 1 hoort te liggen.
Jasmijn, als je nog eens wat vraagt.