Wanneer noem je iets een traditie? Op 26 februari 1993 maakten mijn broer en ik ’s ochtends de laatste wandeling met Stanley in het Kralingse bos. Het was mijn hond, maar Hugo die lang boven mij woonde, zorgde voor hem als ik er niet was. Speels als bijna iedere boxer liet Stanley een paar uur voor zijn naderende einde zien dat zelfs op dertienjarige leeftijd dikke boomtakken nog steeds geen partij voor hem waren. Stoere hond! De dierenarts verwonderde zich nog over Stanley’s hoge leeftijd. Toch blies hij, volgens plan, nog geen half uur later zijn laatste adem uit.
Afgelopen zondag wandel ik opnieuw met mijn broer en een ten dode opgeschreven boxer. De afspraak met de dierenarts is een dag eerder gemaakt. Ze is weliswaar geen dertien maar elf, toch nog een respectabele leeftijd voor een boxer. Nu zijn mijn beide dochters erbij en de locatie is het Roel Langerakpark. Ook Coco wil tijdens die laatste wandeling nog even laten zien waarom we zoveel van haar houden. En hoewel ze alweer een hele dag niet heeft kunnen plassen en gedrogeerd is door zware medicijnen, toont ze ons toch een deel van haar speelrepertoire. De finale is haar gevecht met een rubberen fietsband. De door ons aangemoedigde overmoedigheid doet haar op het laatst even door haar poten zakken. Ze heeft zojuist haar laatste krachten aan ons getoond.
Thuis zoekt ze gelijk haar mand op, waar we haar verwennen met brokjes en andere doorgaans verboden lekkernijen. Ze begint waarachtig na elf jaar nog te bedelen.
Bij de dierenarts toont ze zich opnieuw een stoere hond. Ze laat zich makkelijk prikken voor de narcose. Een paar minuten later slaapt ze diep. Een lichte ademhaling verraadt dat ze nog leeft. De dokter adviseert om bij de laatste prik in het hart de andere kant op te kijken. Ik kijk toch, net als mijn dochters. Het is niet eng. Dan horen we ook de laatste zuchtjes niet meer. De arts luistert. Ze hoort niets meer. Coco is bij Stanley, een verre neef volgens de kennel waar we ze beiden ooit als puppies kochten.
Mooi, broer
Geplaatst door: broer(tje) | zondag 26 maart 2006 om 0:20
Hallo buurman!
It's a small world.
Zelfs op het www kom je elkaar tegen!
gr. de buren van 180
Geplaatst door: dutchie | maandag 19 juni 2006 om 19:14